column van Thijs Tromp, 24 augustus 2010

Under cover

Als directeur van Reliëf, christelijke vereniging van zorgaanbieders, krijg ik regelmatig de vraag of het nu echt nodig is om het woord ‘christelijk’ te handhaven in de naam van de vereniging. Allerlei argumenten worden genoemd om het etiket te schrappen. Christelijk klinkt zo protestants, daar schrik je katholieken mee af. Of, christelijk klinkt zo pretentieus, alsof christenen de waarheid in pacht hebben als het gaat om goede zorg. Veel anders-gelovigen en niet-gelovigen zetten zich toch net zo hard in voor waarden als aandacht, liefde, barmhartigheid, verantwoordelijkheid, solidariteit en rechtvaardigheid in de zorg. Daar hoef je geen christen voor te zijn.

Iedere keer als ik dit soort vragen krijg, zet het me aan het denken. Ik heb niet zomaar een antwoord paraat.  Want de kritische vragenstellers raken aan een wezenlijk punt. Christenen die zich inzetten voor zorg horen niet pretentieus te zijn. Het past hen niet om hun ‘goede werken’ waar en wanneer ze maar kunnen onder de aandacht te brengen en van het etiket ‘christelijk’ te voorzien. Het is beter dat ze met hun barmhartigheid de spotlights proberen te mijden. Waar ik dat vandaan haal? Uit het bijbelboek  Matteüs (hfst. 6). Daar zegt Jezus dat je niet moet rond toeteren hoe goed je bezig bent. Als je een aalmoes geeft, doe het dan zo dat niemand het ziet. Want je Vader die in het verborgene ziet zal u belonen. 

Dat staat haaks op onze huidige marketingmoraal. Be good and tell it, is de slogan. De PR-functionarissen van organisaties die zich inzetten voor verslaafden, eenzamen, armen, zieken, stervenden, gevangenen of vluchtelingen doen er alles aan om hun achterban te vertellen hoe goed ze bezig zijn. Als het een hulpverleningsorganisatie lukt om met een mooie reportage de pers te halen, dan is de organisatie tevreden. De club staat er weer goed op, nieuwe donateurs staan te dringen en de mailbox stroomt vol met loftuitingen: Wat doen jullie toch goed werk! Geweldig! Suc6! Onder de indruk! Ga zo door!

Wie goed doet om door mensen geprezen te worden, die heeft zijn beloning al gekregen. Maar wie het voor God doet, zou zo wijs moeten zijn het ze verborgen mogelijk te doen. Goede zorg gaat under cover.

Daarom is het goed dat het congres Geloof in Zorg! er komt. Niet om anderen onder de neus te wrijven hoe goed we als christenen bezig zijn, maar om ons te richten op de bron van ons werk, op wat ons inspireert, op Wie ons bezielt en voor Wie we het doen.  Om daarna weer under cover te gaan.

Thijs Tromp, directeur van Reliëf